Ένα πράσινο κομμάτι πλαστελίνη…

Τον βρήκα καθισμένο στο  γραφείο του. Ήθελα ένα βιβλίο για εργασία στην Ιστορία Τέχνης, γι’ αυτό είχα πάει ως εκεί. Είχε φτιάξει μια κούπα γάλα, σα να με περίμενε.
-Καλημέρα, είπα.
Με κοίταξε και μου έδωσε το βιβλίο, ανοιχτό σε μια σελίδα που είχε έναν πίνακα μ’ ένα αγόρι μικρό, που κάπνιζε.
-Αυτό είναι ζωγραφική για τα παιδιά που βιάζονται να μεγαλώσουν, είπε.
-Γιατί αγαπάτε τόσο πολύ τα παιδιά;
Έκλεισε απότομα το βιβλίο. Μου έδωσε στα χέρια ένα πράσινο κομμάτι πλαστελίνη.
Το βλέμμα του ήταν σα να μου έλεγε:
Το βλέπεις αυτό;
Είναι σαν την ψυχή του ανθρώπου. Οφείλεις να τον μάθεις να πλάθει μ’ αυτή όσα αγαπάει…
Δε θυμάμαι να είπαμε κάτι άλλο. Βγήκα έξω και τα χέρια μου είχαν ακόμα πλαστελίνη. Το παιδί μέσα μου σιγοτραγουδούσε ένα σκοπό που ακόμα θυμάμαι.

Μαρία Σχίζα

ΔΙΩΓΜΟΣ

ΥΠΟΘΕΣΗ:

Μια ώριμη γυναίκα, η Κατερίνα Ροδέλη, στα μέσα της  Γερμανικής Κατοχής (1942) περιθάλπει  έναν τραυματία, αγωνιστή της αντίστασης τον επονομαζόμενο Κανάρη. Σ τη μνήμη της ζωντανεύουν εικόνες από το παρελθόν, ο πανικός της νύχτας του διωγμού (1922) μέσα στον οποίο χάθηκε ο τρίχρονος γιος της ο Κωνσταντής, τον οποίο λαχταρούσε να βρει…  Ωστόσο ο μαυραγορίτης μπακάλης του χωρίου την καταδίδει στους Γερμανούς και μπροστά  στον κίνδυνο να συλληφθεί μαζί με τον τραυματία παίρνει τον τελευταίο και με μια βάρκα περνάει στις  τουρκικές ακτές. Αμέσως μετά βρίσκονται κλεισμένοι σ’ ένα καταυλισμό φυγάδων . Διοικητής του καταυλισμού αυτού είναι  ο σκληρός  ανθυπολοχαγός Οσέν , ο οποίος εξαγοράζεται από το αγγλικό προξενείο προκειμένου να μεταφέρει τους φυγάδες στην Αίγυπτο, όμως τον Κανάρη  διεκδικούν και οι Γερμανοί οι όποιοι είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν πολύ καλά τον Οσέν για να μην τον αφήσει να φύγει. Τα γεγονότα που ακλουθούν οδηγούν τον Κανάρη στην ελευθερία και τη Κατερίνα στο Θάνατο και μάλιστα στην αγκαλιά του Οσέν  ο οποίος δεν είναι άλλος από το χαμένο της γιο τον Κωνσταντή. Ο  διωγμός πήρε δικαίως το βραβείο καλύτερης ταινίας σεναρίου και σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1964 .Πρόκειται για μια ταινία απλώς συγκλονιστική … !!!  
Ευγενία Μπλέτσα

"Ο λόγος του βασιλιά"-και η ευλογία του να κάνεις λάθος!!!

Η ταινία αυτή αναφέρεται στον εκκεντρικό τρόπο με τον οποίο ο Γεώργιος  Στ', ξεπερνά τον τραυλισμό, και γίνεται ένας από τους πιο εμπνευσμένους κι επομένως χαρισματικούς ,ηγέτες της ιστορίας. Πρόκειται για ένα έργο, που αποτελεί ύμνο, τόσο στην καταπολέμηση των "ξύλινων" διδακτικών μεθόδων, όσο και στην αξία της φιλίας. Γιατί τελικά, οι αδυναμίες είναι ανθρώπινες. Είναι πολύ ωραίο και αστείο, όπως φαίνεται στην ταινία να κάνεις λάθη, αρκεί να τα παραδέχεσαι, να τ' αποδέχεσαι, και, τελικά να τα διορθώνεις... Πολύ επάξια λοιπόν και καθόλου ... "λανθασμένα" το έργο κέρδισε κοινό και κριτικούς, και, καθόλου τυχαία, κέρδισε και τέσσερα όσκαρ, μεταξύ των οποίων αυτό του πρωτότυπου σεναρίου, που ανήκει στο Ντέιβιντ Σέιντλερ, καθώς και της σκηνοθεσίας του Χούπερ.  Είναι μια ταινία λοιπόν, που, το 2010, απέδειξε περίτρανα ότι δε χρειάζονται τρικ και εξάρσεις για να μιλήσει μια ιστορία στην ψυχή σου!!!!!!  

 Μαρία Σχίζα

"Η Φάρμα των ζώων" στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου

 
 Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου και η Φοιτητική Θεατρική Ομάδα των Τμημάτων του Πανεπιστημίου Δυτικής Ελλάδος, συνεργάζονται για 6η συνεχή χρονιά παρουσιάζοντας φέτος το αλληγορικό παραμύθι για μεγάλους του George Orwell, «Η φάρμα των Ζώων» τη Δευτέρα 21, την Τρίτη 22 και την Τετάρτη 23 Μαΐου 2012 στις 9.30 το βράδυ στην Αίθουσα του Δημοτικού Θεάτρου.
Το έργο είναι η θεατρική μεταφορά του ομότιτλου μυθιστορήματος του συγγραφέα. Εκδίδεται για πρώτη φορά το 1945 και αναφέρεται στη ρωσική επανάσταση και την εξαθλίωση που προκάλεσαν οι εμφύλιες διαμάχες στη Ρωσία των μετεπαναστατικών χρόνων . Παρουσιάζεται έντεχνα σαν ένα όνειρο στο αγρόκτημα μιας εξοχής, στην ουσία όμως είναι μια μικρογραφία της ανθρώπινης κοινωνίας, που η κάθε είδους επανάστασή της πνίγεται. Κι αυτό είναι καταστροφικό. Και γίνεται γιατί ξεχνάμε πως, στην πράξη, η ισότητα και η συνύπαρξη είναι το μεγάλο μυστικό για να υποστηριχθούν ιδέες που οδηγούν σ’ έναν κόσμο ελεύθερο και πιο ανθρώπινο.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Μεταφορά για το θέατρο: Peter Hall
Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές
Σκηνοθεσία- Διασκευή: Φρύνη Θετάκη
Σκηνικά: Βασίλης Ραμμόπουλος
Μουσική επιμέλεια: Νίκος Μαραβέγιας
Φωτισμοί: Σπύρος Μερεγκλίτσης
Ήχος: Δημήτρης Παπαδάκης
Μακιγιάζ: Ειρήνη Χατιάδη

 ΠΑΙΖΟΥΝ: (ΔΙΑΝΟΜΗ ΡΟΛΩΝ)
Έφη Ανδριανοπούλου
Χριστίνα Αρβανίτη
Δημήτρης Καραμπίκας
Μαρία Κόκου
Βάσια Κουρεμένου
Τάσος Κουτσογιάννης
Κωνσταντίνος Λαπουρίδης
Μαρία Μουτάφη
Σόλωνας Μπαξεβανάκης
Νίκος Μυσιρλάκης
Έφη Νταλιάνη
Θεόδωρος Ντελμπεντέρης
Έφη Ντζάνη
Βιβή Ξυπάκη
Κωστής Πανταζής
Άννα Παπαδάκη
Ειρήνη Πρίφτη
Μάγδα Στιβαχτή
Κωνσταντίνα Σύρου
Χρήστος Τσούτσης

Για τη σύνταξη του Δελτίου Τύπου,

 

Μαρία Σχίζα – Μέλος της Ομάδας

             

Από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου

ΜΑΤΑΙΩΣΕΙΣ

Όλοι μας τις έχουμε βιώσει, τις βιώνουμε και θα τις βιώνουμε σε ορισμένες καταστάσεις της ζωής μας. Μια από τις καταστάσεις της ζωής που εμπεριέχει αρκετές ματαιώσεις είναι και η αναπηρία. Πιο συγκεκριμένα  η αναπηρία ως μια μόνιμη κατάσταση που συνεχώς φέρνει δυσκολίες και εμπόδια στη ζωή των ανθρώπων, έχει ως άμεση και φυσική συνεπεία τις καθημερινές μικρές ή μεγάλες  ματαιώσεις. Όταν όμως τόσο εμείς οι άνθρωποι με αναπηρία όσο και όλοι εμείς οι άνθρωποι αντιμετωπίζουμε τις ματαιώσεις γινόμαστε πολύ συχνά τόσο μαχητικοί και διεκδικητικοί όσο ποτέ άλλοτε, και δεχόμαστε εξαιρετικά ισχυρά ερεθίσματα αλλά και κίνητρα…                              

   
Ευγενία Μπλέτσα

‘’Γιούσουρι στην τσέπη’’ Συγγραφέας: Λότη Πέτροβιτς-Ανδροτσοπούλου,Εκδόσεις Πατάκη

«Είναι πράγματι θαυματουργό το γιούσουρι; και ποιο  μυστικό καβαλάει ο καπεταν Διοκλής; Τι να γυρεύει άραγε από το  βυθό της θάλασσας;» αναρωτιέται η δωδεκάχρονη Πηνελόπη καθώς περνάει το καλοκαίρι της ήρεμα στην ακροθαλασσιά. Μέχρι που εμφανίζεται ο δεκατετράχρονος Άρης με την παράξενη συμπεριφορά, και η Πηνελόπη αναστατώνεται. Στην αρχή τον λέει «ακατάδεχτο» γρήγορα όμως θ’ αλλάξει γνώμη. Κάτι άλλο του συμβαίνει, κάτι κρύβεται πίσω από τα επικίνδυνα καμώματά του. Και γι’ αυτό το κάτι θα καταστρώσουν μια μέρα ένα ριψοκίνδυνο σχέδιο με τον καπετάνιο…
Το ‘’γιούσουρι στην τσέπη’’ «νιώθει» τα παιδιά που μπαίνουν στην εφηβεία και τα προβλήματά τους. Μιλάει για τη ζωή, τον έρωτα και το θάνατο και συναρπάζει…    

Ευγενία Μπλέτσα

Ντέμη Παπαϊωάννου-Σταυροπούλου, « Στου πόνου τη γυάλινη πίστα-Συνάντησα το πρόσωπο», (εκδόσεις Ακρίτας, 2003)

 
 «… Εάν δεν είμαστε αυτό που κάνουμε, πολύ περισσότερο δεν είμαστε αυτό που μας έχει συμβεί … », λέει η συγγραφέας κι είν’αυτό, που η ίδια κρατά ως δεδομένο, κυρίως γιατί, πέρα και πάνω απ’ το επάγγελμα της φυσικοθεραπεύτριας, έκανε πράξη αυτό που έλεγε ο  Strindberg: « Να είσαι γενναιόδωρος, γιατί ο καθένας στη ζωή, δίνει τη μάχη του».  
Μ’ αυτό το βιβλίο λοιπόν, μιλά για την εγκεφαλική παράλυση, και, γενικότερα, για την αναπηρία, ως κατάσταση και κοινωνική πραγματικότητα, έτσι όπως δεν τόλμησε ποτέ κανείς.

Μαρία Σχίζα