Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011

ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΨΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΦΟΒΑΜΑΙ


Τους φοβόμουν. Ήθελα πάρα πολύ ν’ απαλλαγώ απ’ αυτούς , να τους νικήσω. Μπήκα σε μια διαδικασία πάλης μαζί τους. Προσπάθησα σκληρά  να τους ξεριζώσω από μέσα μου, μα ήταν μάταιο. Κουράστηκα τόσο  που τελικά εγκατέλειψα τη προσπάθεια και τους άφησα να εκκρεμούν…  Μέχρι τη στιγμή που κατάφερα «να τους κοιτάξω στα μάτια» κι απόρησα μαζί τους. Με προστάτευαν;« Δεν πίστευα στα μάτια μου!». Εγώ τους φοβόμουνα κι εκείνοι με προστάτευαν; Ναι,  έτσι ακριβώς ήταν.  Εγώ τους φοβόμουνα κι εκείνοι με προστάτευαν! Από τότε και μετά έπαψα να φοβάμαι τους ΦΟΒΟΥΣ ΜΟΥ!

Μπλέτσα Ευγενία

Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011

«Βουνό, ή θάλασσα;»

Πρωί. Απ’ το ραδιόφωνο ακούγεται το «Summer in the city». «Για να ξορκίσουμε το χειμώνα που έρχεται…», λέει ο εκφωνητής. Αναρωτιέμαι αν για να ξορκίσεις κάτι, πρέπει να κάνεις, ή να σκεφτείς, το ακριβώς αντίθετό του...
Είναι σα να θέλεις ν’ ανέβεις ένα βουνό και να ρωτάς πόσα μποφόρ θα κάνει στο Αιγαίο…
Φοβάσαι, το ξέρω. Τη θάλασσα μέσα σου, που όλο αγριεύει και το βουνό μπροστά σου, που μεγαλώνοντας, απομακρύνεται.Το ίδιο κι εγώ. Όμως κάθε φορά, αξίζει να βλέπεις τα πράγματα όπως έρχονται. Και να μην κατεβάζεις το κεφάλι, σαν την -καθ’ όλα τα υπόλοιπα αξιαγάπητη, στρουθοκάμηλο. Στο κάτω-κάτω, δεν ξέρω αν σ’ το’ πα, αλλά δεν παλεύεις μόνος σου. Κι αυτό, συνδυάζει και βουνό και θάλασσα…!!! 

Μαρία Σχίζα

Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2011

Είναι ζήτημα θέλησης


Αρκετά  χρόνια  πριν, θυμάμαι  πως δεν μπορούσα να φορέσω μόνη τη ζακέτα μου. Ευτυχώς όμως με την έμπειρη βοήθεια του τότε εργοθεραπεύτη μου (του άνθρωπου που δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου!) τα κατάφερα.
Από θέση καθιστή, άπλωσα  τη ζακέτα μου από την από μέσα μεριά πάνω στα πόδια μου. Αμέσως μετά έβαλα τα χέρια μου ένα- ένα μέσα στα μανίκια της ζακέτας.(Στην περίπτωση που φορούσα μπλούζα με μακριά μανίκια φρόντιζα να βάζω τα χέρια μου ένα- ένα μέσα στα μανίκια της ζακέτας  έχοντας πρώτα κλείσει  τις άκρες από τα μανίκια της  μπλούζας μέσα στις παλάμες μου προκειμένου να μη μαζευτούν επάνω).
Ύστερα έπιασα το υπόλοιπο της ζακέτας και το πέρασα πάνω από το κεφάλι μου, αφήνοντάς το να πέσει στη πλάτη μου και ισιώνοντάς το με τα χέρια πίσω και πλάγια όπου χρειαζόταν, προκειμένου να μπει σωστά. Έτσι  είχα καταφέρει να φορέσω τη ζακέτα μου με ένα  δικό μου τρόπο που διέφερε πάρα πολύ από τον «κανονικό» και παρόλα αυτά οδηγούσε ακριβώς στο ίδιο αποτέλεσμα. Πλέον φοράω «κανονικά» τη ζακέτα μου. Έγινε τόσο φυσικά που ξέχασα πως και πότε  μπόρεσα να τη φορέσω «κανονικά», πάει καιρός από τότε.
Σήμερα ωστόσο αισθάνομαι τυχερή γιατί μέσα από την αναπηρία μου βίωσα  πως πάντα υπάρχει ένας τρόπος να πετύχουμε αυτό που θέλουμε. Το αν θα τον βρούμε ή όχι και κατά επέκταση το αν θα καταφέρουμε αυτό που θέλουμε ή όχι καθορίζεται από τη θέλησή  μας……
(Στη δική μου περίπτωση τη θέληση τη βάλαμε κι οι δυο, τόσο εγώ όσο και ο εργοθεραπευτής μου!)

Μπλέτσα Ευγενία

Πέμπτη 25 Αυγούστου 2011

Jazz ηχοχρώματα καλοκαιρινής νύχτας …


Τη φετινή χρονιά, στο Αγρίνιο, το καλοκαίρι τραγουδάει και παίζει μουσική και σε ρυθμούς jazz.
Το 1ο Agrinio  jazz festival,  γεγονός πια, άφησε στο κοινό του την αύρα εκείνης της εποχής που οι νότες της , συντροφεύουν τα καλοκαιρινά μας όνειρα μέχρι σήμερα και ξέρουν καλά, ότι όλοι περιμένουμε.
Περιμένουμε υψώνοντας  τα ποτήρια μας στο καλύτερο, που θα’ρθει…
Κι έτσι ταξιδεύουμε.
Με το βλέμμα στραμμένο στο φεγγάρι και τα αυτιά μας μεθυσμένα από τους ήχους , που λένε στην καρδιά τραγουδιστά: «εδώ είναι ο δρόμος!».
Συνταξιδιώτες μας στο 1ο  αυτό jazz όνειρο, οι μουσικοί:
Eleni Valenti quartet with Sakis Tsinoukas(guitar)

Threesome:M. Gounaris,G. Theodoridis,S. Fengoulis

Jazz Trio:Tsakas,Konstantinou,Ntouvas

Big Muff:T. Bakogiannis,D. Lazaridis,G. Theodoridis,S.Chytiris 

Μαρία Σχίζα

" ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ" ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: ΛΕΝΑ ΜΕΡΙΚΑ ,ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΚΕΔΡΟΣ


 - Ο Στέφανος και η Μαρία είναι δυο έφηβοι "γεννημένοι γιατροί''.
Ο Στέφανος ως γόνος νεόπλουτης οικογένειας έχει ζήσει ως τώρα μια άνετη ζωή,χωρίς όμως να επιτρέψει ποτέ στον εαυτό του να μετατραπεί εξαιτίας της σ'ένα καταναλωτικό πλάσμα.
Η Μαρία απ'την άλλη είναι Βορειοηπειρώτισσα που έχει έρθει απο πολύ μικρή στην Ελλάδα και ζει με τη μητέρα της στα προσφυγικά του Νέου Κόσμου. Το  όνειρο της Μαρίας ήταν να γίνει μέλος των γιατρών χωρίς σύνορα.
Οι δυο έφηβοι γνωρίζονται, και το πάθος που τρέφουν για την ιατρική τους ενώνει.
Ο Στέφανος μοιράζεται το όνειρο της Μαρίας. Πριν όμως γίνουν γιατροί του κόσμου, γίνονται "γιατροί" του Νέου Κόσμου. Ενα γειτονόπουλο της Μαρίας που (δίχως να το υποψιάζεται κανείς) είναι βαριά άρρωστο και χρειάζεται επειγόντως βοήθεια γίνεται ο πρώτος τους ασθενής. Θα τα καταφέρουν να το σώσουν απ' το βέβαιο θάνατο;
Ευγενία Μπλέτσα

 



Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011

Η εποχή των κυμάτων

Καλοκαίρι! Λέξεις κι αισθήσεις μπλέκονται γλυκά με το αθώο παιδικό σου κομμάτι. Αυτό που παρασύρεται από βράχια κι οιωνούς άγριων καιρών…
Εκείνο που δεν ξέρει παρά να τρέχει σε χρυσούς αγρούς, κυνηγώντας κόκκινους ήλιους.
Μέτρα αντοχές…
Ακόμα κι όταν μάθεις ότι το ταξίδι θέλει δρόμο…
Πάλεψε με τα χρόνια…
Ακόμα και με ξύλινα σπαθιά…
Και γίνε Δον Κιχώτης…
Ή καλύτερα, Οδυσσέας…
Που πάντα προσμένει μια  Ιθάκη, ή κάτι να της μοιάζει τέλος πάντων…
 Ακόμα κι όταν μεγαλώνεις μέσα σε κύματα κοινωνικά, μαζικά,
κύματα ανθρώπων που ξέχασαν τι ήθελαν να πουν, να ξέρεις…
Το ναυτάκι μέσα σου αξίζει το χρωματιστό μικρό καράβι, κι ας ήσουνα παιδί όταν το έφτιαχνες…
Αξίζεις και την άγκυρα και το λιμάνι, μα πιο πολύ απ’ όλα αυτά, αξίζεις τους γλάρους  που ονειρεύτηκες στο  πλάι σου…!!!!!!

  Μαρία Σχίζα

Τετάρτη 22 Ιουνίου 2011

Από την ασφαλώς πλαισιωμένη και επαρκώς δημιουργική βιωματική εμπειρία και γνώση στην έμπρακτη μεταμόρφωση

Η δραματοθεραπεία μας συστήνεται ως μια εξαιρετικά μοναδική ευκαιρία η οποία μας προσφέρεται για να βιώνουμε (προστατευμένα και με ασφάλεια) τον ίδιο μας τον εαυτό, να τον γνωρίζουμε έτσι ώστε να τον μεταμορφώνουμε σταδιακά (και πάλι με ασφάλεια) από το ίδιο του το υλικό στον άνθρωπο που έχει τη δυνατότητα να είναι. Αν θέλετε να το διαπιστώσετε δεν έχετε παρά να δοκιμάσετε.

Στις ερωτήσεις απαντά στην Ευγενία Μπλέτσα η κ. Δήμητρα Παπαδοπούλου Δραματοθεραπεύτρια στο ελληνικό Ινστιτούτο Παγνιοθεραπείας και δραματοθεραπείας «το Άθυρμα».

1)Τι είναι δραματοθεραπεία;

- Η δραματοθεραπεία ανήκει στην κατηγορία των ψυχοθεραπειών μέσω τέχνης. Χρησιμοποιεί όλες τις μορφές θεάτρου και δράσης ως άμεση θεραπευτική παρέμβαση. Βασίζεται στην αντίληψη ότι το θέατρο περιέχει ενδογενείς θεραπευτικές ιδιότητες και ότι η δραματική μεταφορά έχει τη δύναμη να επιφέρει αλλαγή σε βαθύ επίπεδο (κάθαρση) Χρησιμοποιεί κυρίως θεατρικές και δημιουργικές τεχνικές.

2) Πείτε μας λίγα λόγια για το ελληνικό Ινστιτούτο Παιγνιοθεραπείας και Δραματοθεραπείας «Το Άθυρμα».

- Το ελληνικό Ινστιτούτο Παιγνιοθεραπείας και Δραματοθεραπείας Ε.Π.Ε. είναι επιστημονικό κέντρο με αναγνωρισμένη προσφορά στο χώρο της ψυχικής υγείας από το 1992. Εδρεύει στην οδό Α. Μαντζουράκη 14 (τκ 11524 στη Ν. Φιλαδέλφεια) Από το 2008 είναι πλήρες μέλος της Εθνικής Εταιρίας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος (Ε.Ε.Ψ.Ε.). Στις δραστηριότητες του κέντρου περιλαμβάνεται, από την αρχή της ιδρύσεως του ο τετραετής κύκλος μεταπτυχιακών σεμιναρίων στην παιγνιοθεραπεία και τη δραματοθεραπεία, που απευθύνεται σε πτυχιούχους ανθρωπιστικών επιστημών με στόχο την επαγγελματική κατάρτιση στις αντίστοιχες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις. Το περιεχόμενο των σπουδών περιλαμβάνει θεωρία πρακτική και θεραπεία.

3) Σε ποιες βασικές αρχές αισθάνεστε ότι είναι απαραίτητο να στηρίζεται η σχέση θεραπευτή και θεραπευόμενου, έτσι ώστε, τα αποτελέσματα της θεραπείας να λειτουργήσουν υπέρ του;

- Η σχέση θεραπευτή και θεραπευμένου στηρίζεται στην ενσυναίσθηση, στην αποδοχή, στην εμπιστοσύνη, στην ασφάλεια, στη μη κριτική, στην εχεμύθεια. Πρόκειται για ένα συμβόλαιο που συνυπογράφουν θεραπευτής και θεραπευόμενος πάνω στο οποίο χτίζεται η καινούργια σχέση.

4)Σας κουράζει να είστε δραματοθεραπεύτρια και κυρίως πως αυτό επιδρά στην προσωπική σας ψυχική υγεία και αυτογνωσία;

- Ο καθένας μας επιλέγει ένα επάγγελμα που του αρέσει. Από εκεί και πέρα ο κάθε θεραπευτής οφείλει να κάνει εποπτεία για τη δουλειά του ώστε να μπορεί να βοηθήσει σωστά πελάτες σωστά και τον εαυτό του. Αποδέχομαι και συναισθάνομαι απόλυτα τον άνθρωπο που μπαίνει στη θεραπευτική σχέση μαζί μου. Ταυτόχρονα η δική μου πορεία αυτογνωσίας και εμβάθυνσης πνευματικής και ψυχικής δε σταματά και η εποπτεία βοηθά στο να ανοίγονται συνεχώς διαφορετικές οπτικές μπροστά μου, αυτό ακριβώς που μαθαίνουμε και τον άνθρωπο που έρχεται κοντά μας.

5)Αισθάνεστε έστω και στιγμιαία τις δυνατότητες σας να προσφέρετε την απαραίτητη βοήθεια περιορισμένες;

- Μπορεί να συμβεί και αυτό. Μπορεί και η θεραπεύτρια να νιώσει ότι ο πελάτης έχει κολλήσει ή ότι δεν προχωρά στη θεραπεία του και σίγουρα χρειάζεται να το πω στην εποπτεία μου όπου θα σκεφτώ τι μπορεί να κάνει ο πελάτης για να προχωρήσει. Π.χ μπορεί να χρειάζεται να μπει σε ομάδα για να αλληλεπιδράσει με περισσότερες τεχνικές πιο δημιουργικές.

6) Ποιό είδος τέχνης είναι το αγαπημένο σας στα πλαίσια της Δραματοθεραπείας;

- Αγαπώ την Ποίηση & το Θέατρο. Παρ’ όλα αυτά, όλα τα είδη Τέχνης μπορούν ν’ αποτελέσουν αποτελεσματικές τεχνικές στα πλαίσια της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας.

7)Πώς εξηγείτε το συμβολικό & θεραπευτικό χαρακτήρα του Θεάτρου;

- Στην Ελλάδα απ’ τα αρχαία χρόνια χρησιμοποιούσαν το Θέατρο ως ίαση, ως κάθαρση συναισθηματική, ψυχική και πνευματική.
Ήδη και ο Ασκληπιός είχε καταλάβει τη διάσταση του Θεάτρου και το είχε συμπεριλάβει στο περιβάλλον των θεραπευτηρίων του.

8) Προοδεύετε πνευματικά, συναισθηματικά και ψυχικά, μέσα απ’ την άσκηση της Δραματοθεραπείας;

- Νομίζω ναι. Βοηθά ν’ αλλάζω συνεχώς σε επίπεδο αυτεπίγνωσης και αυτογνωσίας, και αισθάνομαι την ανάγκη να εξελίσσω συνεχώς την προσωπικότητά μου, το χαρακτήρα μου, καθώς και τον τρόπο σκέψης μου.
Ο Δραματοθεραπευτής και ο κάθε θεραπευτής, πρώτα απ’ όλα, χρειάζεται ο ίδιος να εξελίσσεται, καθώς και ν’ ανοίγει συνεχώς νέες διευκολυντικές πρακτικές στη ζωή του, για να μπορεί ν’ ακούει, και να βοηθήσει το θεραπευόμενο ν’ αλλάξει ό,τι τον δυσκολεύει στη ζωή του.

9) Τι σας γοητεύει και σας κρατά γερά στη Δραματοθεραπεία;

- Η ανάγκη μου για προσωπική ανάπτυξη πνευματική και ψυχική.
 Γοητεύομαι απ’ τις βιωματικές τεχνικές του Θεάτρου που χρησιμοποιεί η Δραματοθεραπεία για ν’ αγγίξει ψυχικά & να θεραπεύσει.

10) Θέλει ταλέντο η εξάσκηση της Δραματοθεραπείας;

- Η Τέχνη από μόνη της έχει θεραπευτικό χαρακτήρα και ανοίγει δρόμους. Μέσα απ’ την εκπαίδευση, ο Δραματοθεραπευτής αναπτύσσει και το καλλιτεχνικό του κομμάτι. Το ταλέντο δηλαδή αναδύεται όταν ο Δραματοθεραπευτής καλλιεργεί και το καλλιτεχνικό του κομμάτι.

Ευγενία Μπλέτσα